Denizli’nin Manastır köyünde halen raÄŸbetteki iki oyun çeÅŸidinden biridir. Benge oyununu 15 kadar erkek toplu olarak ve davul zurna yahut saz refakatiyle yürütürler. (Köşdere adındaki ikinci oyun tek kiÅŸiliktir).
“Benge” oyun adıyla aÅŸağıdaki Bengi, Benk ve hatta Menge, Mengi gibi muhtelif oyun tertiplerinden belirli bir zümrenin bahsine girmiÅŸ oluyoruz. Bütün bu isimler aynı bir kelimenin semt semt çeÅŸitlenmiÅŸ söyleniÅŸleri olduÄŸu gibi, farklıca görünüşteki oyunları da asılda mutlak surette birdi. Ege bölgemizin haldeki hemen biricik sıra oyunu hatırası bu zümreden ibarettir.
Bengi kelimesinin baÅŸka anlamda olanları Türkçe’de vardır. Fakat, her hangi bir mecaz tasavvuruyla da bunların oyun bengisiyle bir tutulmalarına imkân yoktur. Sonra da, tarikatlı ilgili menÅŸe arz eden oyun ÅŸeklinin adı Menge’dir. En eski bir söyleniÅŸi bu olsa gerektir: İlk ağızda manga adımı, manga yürüyüşü, manga halkası gibi tabirleri hatırlatır. KaÅŸgarlı Mahmud’un divanındaki bir ” manğığ” sözü adım ve yürüyüş demektir. ÇaÄŸatay diyaleÄŸinde “mangmak”, sallana sallana yürümek demektir. Uygurca’da Mengi hatta Mingi sıfattır; yüksek, semavî demektir. Yine Uygurca’da “mengmek, mengü ve mengi” keza vardır. Macarca’da bile “menni” gitmek anlamıyla vardır. Mengi ZeybeÄŸi de, kelimenin tam manasıyla bir yürüyüş oyunudur. Åžu halde etimolojisini aynı kelimelerde aramak hiç de yanlış sayılmayacak demektir.
Etiketler:benge, denizli yöresi, folklor, halk oyunları, manastır köyü
